معجم اللغة العربية المعاصرة
Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)
مَأْتاة [مفرد]:
1- مصدر ميميّ من أُتيَ/ أُتيَ بـ/ أُتيَ من.
2- وجهٌ يُؤتَى منه "أتى الموضوعَ من مأتاته".
Kelime Anlamları
مأتاة
“مأتاة” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra.
Orijinal metin Arapçadır.