معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
مَأْتاة [مفرد]:
1- مصدر ميميّ من أُتيَ/ أُتيَ بـ/ أُتيَ من.
2- وجهٌ يُؤتَى منه "أتى الموضوعَ من مأتاته".
معانی واژهها
مأتاة
معنای «مأتاة» آنگونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.