معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
أبْلَقُ [مفرد]: ج بُلْق، مؤ بَلْقاءُ، ج مؤ بَلْقاوات وبُلْق: ما كان فيه سواد وبياض "حِصان/ رخامٌ أبلق".
معانی واژه‌ها
أبلق
معنای «أبلق» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
الغني
عبدالغنی ابوالعزم
أَبْلَقُ - ج: بُلْقٌ. مؤ: بَلْقَاءُ. ج: بَلْقَاوَاتٌ. [ب ل ق]. (صف). "هُوَ أَبْلَقُ" : فِي لَوْنِهِ سَوَادٌ وَبَيَاضٌ .