معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
أشهبُ [مفرد]: ج شُهْب، مؤ شَهْباءُ، ج مؤ شهباوات وشُهْب:
1- صفة مشبَّهة تدلّ على الثبوت من شهِبَ.
2- مجدب "عام أشهبُ".
معانی واژه‌ها
أشهب
معنای «أشهب» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
الغني
عبدالغنی ابوالعزم
أَشْهَبُ - ج: شُهْبٌ. مؤ: شَهْباءُ. ج:شَهْباواتٌ. [ش هـ ب]. (صف). "وَلَدٌ أَشْهَبُ": وَلَدٌ خالَطَ البَياضُ سَوادَ شَعْرِهِ.