معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
أمْثنُ [مفرد]: ج مُثْن، مؤ مثناءُ، ج مؤ مثناوات ومُثْن: صفة مشبَّهة تدلّ على الثبوت من مثِنَ: مَنْ لا يمسك البولَ في مثانته، مَنْ يشتكي مثانتَه.
معانی واژه‌ها
أمثن
معنای «أمثن» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.