معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
إرْهاص [مفرد]:
1- مصدر أرهصَ بـ.
2- أَمرٌ خارق للعادة يظهره الله على يد نبيّ قبل بعثته، يكون من مُقَدِّمات النُّبُوَّة "كان ذلك إرهاصًا للنبوة".
معانی واژه‌ها
إرهاص
معنای «إرهاص» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.