معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
إشتاء [مفرد]:
1- مصدر أشتى.
2- سُبات بعض الحيوانات كالأفاعي في الشِّتاء.
3- وقت رُسُوّ السُّفن خلال فصل الشّتاء.
معانی واژه‌ها
إشتاء
معنای «إشتاء» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.