معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
إعجاز [مفرد]:
1- مصدر أعجزَ/ أعجزَ في.
2- ارتفاع عن مدى قدرة البشر "إعجاز القرآن: عدم القدرة على محاكاته وامتناع الإتيان بمثله".
معانی واژهها
معنای «إعجاز» آنگونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
عبدالغنی ابوالعزم