معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
استفحلَ يستفحل، استفحالاً، فهو مستفحِل
• استفحَلَ الأمرُ: تفاقم، اشتدّ وازداد سوءًا "استفحل الشرُّ/ المرضُ- استفحلتِ المشكلةُ- وضعٌ مستفحِل".
معانی واژه‌ها
استفحل
معنای «استفحل» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
الغني
عبدالغنی ابوالعزم
اِسْتَفْحَلَ - [ف ح ل]. (ف: سدا. لازم). اِسْتَفْحَلَ، يَسْتَفْحِلُ، مص. اِسْتِفْحَالٌ. "اِسْتَفْحَلَتِ النِّيرانُ" : تَفاقَمَتْ، اِنْتَشَرَتْ. "يُداوِي الدَّاءَ قَبْلَ أَنْ يَسْتَفْحِلَ".