معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
استقطار [مفرد]:
1- مصدر استقطرَ.
2- (كم) اسْتخلاص العناصر الأساسيّة السَّائلة من الأزهار ونحوها باستخدام جهاز مُعَيّن يُسمَّى الأنبيق.
معانی واژهها
معنای «استقطار» آنگونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)