معانی واژه‌ها

استنجد

معنای «استنجد» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

معجم اللغة العربية المعاصرة

احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)

استنجدَ/ استنجدَ بـ يستنجد، استِنجادًا، فهو مُستنجِد، والمفعول مُستنجَد • استنجد فلانًا/ استنجد بفلان: طلب منه النّجدة، استعان به "استنجد جارَه- استنجد بصديقه- استنجدتِ الحكومةُ بقوّات الطوارئ".

الغني

عبدالغنی ابوالعزم

اِسْتَنْجَدَ - [ن ج د]. (ف: سدا. لازمتع. م. بحرف). اِسْتَنْجَدْتُ، أَسْتَنْجِدُ، اِسْتَنْجِدْ، مص. اِسْتِنْجادٌ. 1. "اِسْتَنْجَدَ الوَلَدُ": قَوِيَ بَعْدَ ضَعْفٍ. "كانَ جَباناً فَاسْتَنْجَدَ". 2. "اِسْتَنْجَدَ لَمَّا كانَ على حافَةِ الغَرَقِ" : طَلَبَ النَّجْدَةَ. 3. "اِسْتَنْجَدَ على مُعَلِّمِهِ" : اِجْتَرَأَ عَلَيْهِ بَعْدَ أنْ كانَ يَهابُهُ. 4. "اِسْتَنْجَدَ رَفيقَهُ أوْ بِهِ" : اِسْتعانَ، اِسْتَغاثَ. "اِسْتَنْجَدَنِي فَأَنْجَدْتُهُ".