معانی واژه‌ها

استنفر

معنای «استنفر» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

معجم اللغة العربية المعاصرة

احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)

استنفرَ يستنفر، استِنفارًا، فهو مُستنفِر، والمفعول مُستنفَر (للمتعدِّي) • استنفرتِ البهيمةُ: نفرت؛ جزِعت وتباعدت "استنفر قطيعُ البقرِ في الغابة- {كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ. فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ}: أفزعها وشرّدها هجوم الأسد عليها". • استنفر الجيشَ: دعاه إلى القتال. • استنفر جيرانَه: استنجدهم واستنصرهم "شبّ الحريقُ فاستنفرْنا رجالَ المطافئ".

الغني

عبدالغنی ابوالعزم

اِسْتَنْفَرَ - [ن ف ر]. (ف: سدا. لازمتع. م. بحرف). اِسْتَنْفَرْتُ، أَسْتَنْفِرُ، اِسْتَنْفِرْ، مص. اِسْتِنْفارٌ. 1. "ظَهَرَ الأسَدُ فاسْتَنْفَرَتِ الظِّباءُ" : فَزِعَتْ، نَفَرَتْ. 2. "اِسْتَنْفَرَ الحَيوانَ" : أَنْفَرَها، جَعَلَها تَنْفُرُ. 3. "اِسْتَنْفَرَ بِثَوْبِهِ" : ذَهَبَ بِهِ ذَهابَ إِهْلاكٍ. 4. "اِسْتَنْفَرَ قَوْمَهُ" : اِسْتَنْجَدَهُمْ. 5. "اِسْتَنْفَرَ القائِدُ الجَيْشَ" : طَلَبَ مِنْهُ أَنْ يَكونَ في حالَةِ تَأَهُّبٍ وَاسْتِعْدادٍ.