معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
استوحلَ يستوحل، استيحالاً، فهو مُستوحِل
• استوحل المكانُ: صار فيه الوحل، أي الطين "هطل المطرُ فاستوحلت الأرض التَّربة".
معانی واژه‌ها
استوحل
معنای «استوحل» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.