القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
الإِسْبُ، بالكسر: شَعَرُ الرَّكَبِ أو الفَرْجِ أو الاسْتِ. وكَبْشٌ مُؤَسَّبٌ، كمُعَظَّمٍ: كثيرُ الصُّوفِ. وآسَبَتِ الأرضُ: أعْشَبَتْ.
معانی واژهها
الإِسْبُ
معنای «الإِسْبُ» آنگونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.