معانی واژه‌ها

البَخْنُ

معنای «البَخْنُ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

القاموس المحيط

فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)

البَخْنُ: الطَّويلُ مِنَّا. وابْخأَنَّ، كاقْشَعَرَّ وادْهامَّ: ماتَ. وابْخَنَّ، كاسْوَدَّ: نام، وانْتَصَبَ، ضِدٌّ، و~ الناقةُ: تَمَدَّدَتْ للحالِبِ، كابْخَانَّتْ.