القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
البَشْغُ: المَطَرُ الضعيفُ. وبُشِغَتِ الأرضُ، بالضم: بُغِشَتْ. وبَشْغَةٌ من المَطَرِ: بَغْشَةٌ منه. وأبْشَغَ اللّهُ الأرضَ: أبْغَشَها.
معانی واژهها
البَشْغُ
معنای «البَشْغُ» آنگونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.