القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
البَضْرُ: نَوْفُ الجارِيَةِ قبلَ أن تُخْفَضَ، لُغَةٌ في الظاءِ. والبَضْرَةُ: بُطْلانُ الشيءِ، ومنه: ذَهَبَ دَمُهُ بِضْراً مِضْراً، بكسرهما، أي: هَدَراً.
معانی واژهها
البَضْرُ
معنای «البَضْرُ» آنگونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.