معانی واژه‌ها

البَهْكَنُ

معنای «البَهْكَنُ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

القاموس المحيط

فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)

البَهْكَنُ، كجعفرٍ: الشابُّ الغَضُّ، وهبهاءٍ. وشَبابٌ بَهْكَنٌ: غَضٌّ، ويقالُ للعَجْزاءِ: تَبَهكَنَتْ في مِشْيَتِها.