معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
التظى يَلْتظِي، الْتَظِ، التظاءً، فهو مُلْتظٍ
• التظتِ النَّارُ: لظِيت؛ التهبت، فصوّت لهبُها.
• التظى فلانٌ: التهب غيظًا.
• التظى المكانُ: اشتدّ حرُّه.
معانی واژه‌ها
التظى
معنای «التظى» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
الغني
عبدالغنی ابوالعزم
اِلْتَظَى - [ل ظ ي]. (ف: ربا. لازم). اِلْتَظَى، يَلْتَظِي، مص. اِلْتِظَاءٌ.
1. "اِلْتَظَتِ النَّارُ" : تَلَهَّبتْ، اِتَّقَدَتْ.
2. "اِلْتَظَى الرَّجُلُ" : اغْتَاظَ، غَضِبَ، اِلْتَهَبِ.