معانی واژه‌ها

الحِبَجْرُ

معنای «الحِبَجْرُ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

القاموس المحيط

فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)

الحِبَجْرُ، كسِبَطْرٍ وعُلابِطٍ ومُسْبَكِرٍّ: الغَلِيظُ. وكقُنْفُذٍ وعُلاَبِطٍ: ذَكَرُ الحُبَارَى. والتَّحَبْجُرُ: الْتِواءٌ في الأَمْعَاءِ. واحْبَجَرَّ، كاقْشَعَرَّ: انْتَفَخَ غَضَباً، كاحْبَنْجَرَ، و~ الشيءُ: غَلُظَ.