معانی واژه‌ها

الدَّرْصُ

معنای «الدَّرْصُ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

القاموس المحيط

فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)

الدَّرْصُ، ويُكْسَرُ: ولدُ القُنْفُذِ والأرْنَبِ واليَرْبُوعِ والفَأرَةِ والهِرَّةِ ونحوِها، وبالكسر: جَنِينُ الأتانِ. و"ضَلَّ دُرَيْصٌ نَفَقَهُ" يُضْربُ لِمنْ يُعْنَى بأمرِه، ويُعِدُّ حُجَّةً لِخَصْمِهِ، فَيَنْسَى عند الحاجَةِ ج: دِرَصَةٌ وأدْراصٌ ودِرْصانٌ ودُرُوصٌ وأدْرُصٌ. وأُمُّ أدْراص: الدَّاهِيةُ. وناقةٌ دَرُوصٌ: سَريعةٌ. ودَرْصاءُ: تَكَسَّرَتْ أسْنانُها كِبَراً، وقد دَرِصَتْ، كفرِحَ.