معانی واژه‌ها

الزِّئْبِرُ

معنای «الزِّئْبِرُ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

القاموس المحيط

فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)

الزِّئْبِرُ، كضِئْبِلٍ، وقد تضمُّ الباءُ أو هو لَحْنٌ: ما يَظْهَرُ من دَرْزِ الثَّوْبِ، كالزَّوْبَرِ والزُّؤْبُرِ، وقد زَأْبَرَ وزَأْبَرَه: أخرج زِئْبِرَه، فهو مُزَأْبِرٌ ومُزَأْبَرٌ. وأخَذه بِزَأْبَرِه، أي: أجمعَ.