القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
الشَّجْذَةُ: المَطَرَةُ الضَّعيفَةُ. والمِشْجاذُ: المِقْلاعُ، وشَجاذِ، كقَطامِ: مَعْدُولٌ منه. وأشْجَذَهُ الشَّيءُ: اشْتَدَّ عليه وآذاهُ، و~ المَطَرُ: أنْجَمَ بعدَ الإِثْجامِ، و~ السَّماءُ: ضَعُفَ مَطَرُها.
معانی واژه‌ها
الشَّجْذَةُ
معنای «الشَّجْذَةُ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.