القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
الشَّرْنُ: الشَّقُّ في الصَّخْرَةِ، وقد شَرِنَ، كسَمِعَ، وبالتحريكِ: د بطَبَرِسْتانَ. والشُّورانُ، بالضم: القِرْطِمُ، أَو العُصْفُرُ، ومحمدُ بنُ عبدِ الله بنِ الشَّارَيان: مُحَدِّثٌ.
معانی واژه‌ها
الشَّرْنُ
معنای «الشَّرْنُ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.