معانی واژه‌ها

الشَّعَنُ

معنای «الشَّعَنُ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

القاموس المحيط

فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)

الشَّعَنُ، محرَّكةً: ما تَنَاثَرَ من وَرَقِ العُشْبِ بعدَ يُبْسِه. وأشْعَنَ: ناصَى عدُوَّهُ. وشَعَرٌ مَشْعُونٌ: مُشَعَّثٌ. واشْعانَّ شَعَرُهُ اشْعِيناناً، فهو مُشْعانُّ الرَّأسِ: ثائِرُه، وأشْعَثُه. ومجنونٌ مَشْعونٌ: إتْباعٌ.