معانی واژه‌ها

الشَّغْبَرُ

معنای «الشَّغْبَرُ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

القاموس المحيط

فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)

الشَّغْبَرُ، كجَعْفَرٍ: ابنُ آوى، وبالزاي تصحيفٌ. وتَشَغْبَرَتِ الريحُ: الْتَوَتْ في هُبُوبِها.