القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
الشَّقَفُ، مُحرَّكةً: الخَزَفُ، أو مُكَسَّرُهُ. ودَرْبُ الشَّقَّافِ، ودَرْبُ الشَّقَّافينَ: مَوْضِعَانِ بِمِصْرَ. وشَقيفٌ، كأميرٍ: أربَعَةُ مَواضِعَ.
معانی واژهها
الشَّقَفُ
معنای «الشَّقَفُ» آنگونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.