القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
الشَّلْخُ: الأصْلُ، ونَجْلُ الرجُلِ، أو نُطْفَتُهُ، وفَرْجُ المرأةِ. وشَلَخَهُ بالسَّيْفِ: هَبَرَهُ به. وشالَخُ، كهاجَرَ: جَدُّ ابراهيمَ، عليه السلام.
معانی واژهها
الشَّلْخُ
معنای «الشَّلْخُ» آنگونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.