القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
الشَّنْمُ: الخَدْشُ، وبضَمَّتَيْنِ: المُقَطَّعو الآذانِ. ورَمَى فَشَنَمَ: خَرَقَ طَرَفَ الجِلدِ. ويَتَطايَرُ شِنَّمُهُ: كشِلَّمِهِ زنةً ومَعْنىً.
معانی واژهها
الشَّنْمُ
معنای «الشَّنْمُ» آنگونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.