القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
الطَّهْشُ، كالمَنْعِ: إفْسَادُ العَمَلِ، واخْتِلاَطُ الرجلِ فيما أخَذَ فيه من عَمَلٍ، وإفْسادُهُ إياه بِيَدِهِ. وطَهْوَشٌ: اسمٌ.
معانی واژهها
الطَّهْشُ
معنای «الطَّهْشُ» آنگونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.