القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
الطُّشْأَةُ، بالضم، وكَهُمَزَةٍ: الزُّكامُ. وأَطْشَأَ: أصابَهُ، و=: الرَّجُلُ الفَدْمُ العَيِيُّ. وطَشَأَهَا، كمنع: جامَعَها.
معانی واژهها
الطُّشْأَةُ
معنای «الطُّشْأَةُ» آنگونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.