القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
الظَّوْأَةُ: الرَّجُلُ الأَحْمَقُ. كالظَّيْأَةِ. وظَيَّأَهُ تَظْيِيئاً: غَمَّهُ. فَصْلُ العَيْن
معانی واژهها
الظَّوْأَةُ
معنای «الظَّوْأَةُ» آنگونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.