القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
القَمْهَدُ: اللَّئيمُ الأصلِ، القبيحُ الوجْهِ، وبالضم: المقيمُ الذي لا يَبْرَحُ. واقْمَهَدَّ: رَفَعَ رأسَه، و~ بالمكان: أقامَ، وهو شِبْهُ ارْتِعادٍ في الفَرْخِ إذا زُقَّ.
معانی واژه‌ها
القَمْهَدُ
معنای «القَمْهَدُ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.