القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
النُّشوظُ، بالضم: نباتُ الشيءِ مِنْ أُرُومَتِه أوَّلَ ما يَبْدُو حِينَ يَصْدَعُ الأرضَ، والفِعْلُ كنَصَرَ. والنَّشْظُ: سُرْعَةٌ في اخْتِلاسٍ.
معانی واژهها
النُّشوظُ
معنای «النُّشوظُ» آنگونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.