القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
النُّعْضُ، بالضم: شجرٌ شائكٌ يُسْتاكُ به، ويُدْبَغُ بِلِحائه. وما نَعَضْتُ منه شيئاً، كمنَعْتُ: ما أصَبْتُ.
معانی واژهها
النُّعْضُ
معنای «النُّعْضُ» آنگونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.