معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
بُحاح [مفرد]:
1- مصدر بحَّ1.
2- خشونة الصوت الناجمة عن علّة، وقد تكون خِلقة "في صوته بُحاحٌ وقور".
معانی واژهها
معنای «بحاح» آنگونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الرائد آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
جبران مسعود