معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
بِدْعيّ [مفرد]:
1- اسم منسوب إلى بِدْع وبِدْعَة: "أتى المفكرُ برأي بِدْعيّ".
2- مخالف للإجماع، غير مُستقيم، فيه بدعة "آراء بدعيّة".
3- بديع.
معانی واژهها
معنای «بدعي» آنگونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)