معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
بذِئَ يَبذَأ، بَذْءًا، فهو بَذِيء
• بذِئَ الشَّخصُ: بذَأَ، فَحَش قولُه وسفِه.
معانی واژه‌ها
بذئ
معنای «بذئ» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
الغني
عبدالغنی ابوالعزم
بَذِئَ - [ب ذ أ]. (ف: ثلا. لازم). بَذِئَ، يَبْذَأُ، مص. بِذْءٌ. "بَذِئَ السَّفيهُ" : فَحُشَ، نَطَقَ بِكلامٍ بَذِيءٍ، سَفيهٍ.
واژههای همریشه
- بذيالرائد
- أبذأالغنی
- المُوبَذانُالقاموس المحیط
- بذءمعجم اللغة العربیة المعاصرة
- بذأمعجم اللغة العربیة المعاصرة · الغنی · الرائد · المعجم الوسیط · لسانالعرب
- بذالسانالعرب
- بذاءمعجم اللغة العربیة المعاصرة · الرائد
- بذاءةمعجم اللغة العربیة المعاصرة · الغنی · الرائد
- بذا / بذوالمعجم الوسیط
- بَذَأَهُالقاموس المحیط
- بذؤمعجم اللغة العربیة المعاصرة · الغنی · الرائد
- بذوالرائد
- بذىءالرائد
- بذيءمعجم اللغة العربیة المعاصرة · الغنی · الرائد