معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
بَهِيج [مفرد]:
1- صفة مشبَّهة تدلّ على الثبوت من بهِجَ/ بهِجَ بـ/ بهِجَ لـ.
2- متهلِّل، فَرِح، حسن المنظر "وجهٌ بَهِيجٌ".
3- رائع ذو بهجة "منظر بهيج".
معانی واژهها
معنای «بهيج» آنگونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة، الغنی و الرائد آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
عبدالغنی ابوالعزم
جبران مسعود