معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
تعاسَة [مفرد]:
1- مصدر تعِسَ/ تعِسَ في.
2- سوء حظّ وحال "نسبة كبيرة من السكان تعيش حياة حرمان وتعاسة- عاش حياةً كلها تعاسة"| يا للتعاسة: يا للشَّقاء.
معانی واژه‌ها
تعاسة
معنای «تعاسة» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.