معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
تلفلفَ بـ يتلفلف، تلفلفًا، فهو مُتلفلِف، والمفعول مُتلفلَفٌ به
• تلفلف الشَّخْصُ بثوبه: مُطاوع لفلفَ: اشتمل به، تغطّى به "تلفلف بعباءته من البرد- تلفلفت بردائها".
معانی واژه‌ها
تلفلف
معنای «تلفلف» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
الغني
عبدالغنی ابوالعزم
تَلَفْلَفَ - [ل ف ل ف]. (ف: خما. لازم، م. بحرف). تَلَفْلَفْتُ، أَتَلَفْلَفُ، تَلَفْلَفْ، مص. تَلَفْلُفٌ. "تَلَفْلَفَ بِالثَّوْبِ" : اِشْتَمَلَ بِهِ، أَحاطَ جِسْمَهُ بِهِ، أَدارَهُ بِهِ.
تَلَفْلُفٌ - [ل ف ل ف]. (مص. تَلَفْلَفَ). "التَّلَفْلُفُ بِالثَّوْبِ": إِدارَتُهُ على الجِسْمِ، الاشْتِمالُ بِهِ.