معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
تنقيح [مفرد]:
1- مصدر نقَّحَ.
2- (لغ) ضبط الصِّياغة العربيّة وتصويب الأخطاء.
3- (سف) تنزيه إلهيّ خالص عن الأشباه.
معانی واژه‌ها
تنقيح
معنای «تنقيح» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
الغني
عبدالغنی ابوالعزم
تَنْقِيحٌ - [ن ق ح]. (مص. نَقَّحَ).
1. "تَنْقِيحُ جِذْعٍ" : تَشْذيبُهُ.
2. "سَاعَدَهُ عَلَى تَنْقِيحِ إنْشَائِهِ" : إصْلاَحِهِ وَتَعْدِيلِهِ.