معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
تهويش [مفرد]: مصدر هوَّشَ/ هوَّشَ بـ.
• التَّهويش: أساليب وأعمال محرِّضة للجماهير.
معانی واژه‌ها
تهويش
معنای «تهويش» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
الغني
عبدالغنی ابوالعزم
تَهْويشٌ - [هـ و ش]. (مص. هَوَّشَ).
1. "تَهْوِيشُ النَّاسِ" : الإفْسادُ بَيْنَهُمْ، زَرْعُ الفِتْنَةِ بَيْنَهُمْ.
2. "تَهْوِيشُ مَوَادَّ مُخْتَلِفَةٍ" : خَلْطُهَا.