معانی واژه‌ها

ثَأْثَأَ

معنای «ثَأْثَأَ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

القاموس المحيط

فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)

ثَأْثَأَ الإِبلَ: أرْواها، وعَطَّشَها، ضِدُّ، عَنِ القَوْمِ: دَفَعَ، وحَبَسَ، وسَكَنَ، وأزَالَ عن مَكَانِهِ، و النَّارَ: أطْفَأها، و بالتَّيْس: دَعاهُ، و الإِبِلُ: عَطِشَتْ، ورَوِيَتْ ضِدُّ. وتَثَأْثَأَ: أرادَ سَفَرَاً ثم بَدَا لَهُ المُقامُ، و منه: هابَهُ. والثَّأْثاءُ: دُعاءُ التَّيْسِ للسِّفاد. وأثَأْتُهُ، في: ث و أ، ووهِمَ الجَوْهَرِيُّ فَذَكَرَهُ هنا.