معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
حَليج [مفرد]: صفة ثابتة للمفعول من حلَجَ.
معانی واژه‌ها
حليج
معنای «حليج» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة، الغنی و الرائد آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
الغني
عبدالغنی ابوالعزم
حَلِيجٌ - [ح ل ج]. "حَلِيجُ قُطْنٍ" : القُطْنُ وَقَدْ تَمَّ تَخْلِيصُهُ مِنْ بَذْرِهِ.
الرائد
جبران مسعود
حليج. من القطن: الذي ندف واستخرج بزره.
واژههای همریشه
- الحَلْجَزُالقاموس المحیط
- حلاجمعجم اللغة العربیة المعاصرة · الغنی · الرائد
- حلاجةمعجم اللغة العربیة المعاصرة · الغنی · الرائد
- حلجمعجم اللغة العربیة المعاصرة · الغنی · الرائد · المعجم الوسیط · لسانالعرب
- حَلَجَالقاموس المحیط
- حلجةالرائد
- حلوجالرائد
- حَمْلَجَالقاموس المحیط
- محلاجمعجم اللغة العربیة المعاصرة · الغنی
- محلجمعجم اللغة العربیة المعاصرة · الغنی
- محلجةالغنی
- محلوجالغنی