معانی واژه‌ها

خَبَسَ

معنای «خَبَسَ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

القاموس المحيط

فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)

خَبَسَ الشيءَ بِكَفِّه: أخَذَهُ، و~ فلاناً حَقَّهُ: ظَلَمَهُ، وغَشَمَهُ . والخَبُوسُ: الظَّلومُ. والخُباسَةُ والخُباساءُ، بضمِّهِما: الغَنيمَةُ. والخِبْسُ، بالكسر: أحدُ أظْماءِ الإِبِلِ. وكغُرابٍ: فَرَسُ فُقَيْمِ بنِ جَريرٍ، وبهاءٍ: قائدٌ من قُوَّادِ العُبَيْدِيِّينَ. واخْتَبَسَهُ: أخَذَهُ مُغَالَبَةً، و~ مالَهُ: ذهَبَ به. والمُخْتَبِسُ: الأسَدُ، كالخابِسِ والخَبُوسِ والخَبَّاسِ. وما تَخَبَّسْتُ من شيءٍ: ما اغْتَنَمْتُ.