القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
خَظَا لَحْمُهُ خُظُوًّا، كسُمُوٍّ: اكْتَنَزَ. والخَظَوانُ، محركةً: مَنْ رَكِبَ بَعْضُ لَحْمِهِ بَعْضاً. وخَظاهُ اللّه، وأَخْظاه: أَضْخَمَه، وأَعْظَمَه.
معانی واژهها
خَظَا
معنای «خَظَا» آنگونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.