القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
ذاطَهُ ذَوْطاً: خَنَقَهُ حتى دَلَعَ لِسانُهُ. والأَذْوَطُ: الناقِصُ الذَّقَنِ من الناسِ وغيرهِمْ. والذَّوْطَةُ: عَنْكَبُوتٌ صَفْراء الظَّهْرِ ج: أذْواطٌ.
معانی واژهها
ذاطَهُ
معنای «ذاطَهُ» آنگونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.