معانی واژه‌ها

رَزَأَهُ

معنای «رَزَأَهُ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

القاموس المحيط

فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)

رَزَأَهُ مالَهُ، كَجَعَلَهُ وعَلِمَهُ، رُزْءاً، بالضم: أصابَ منه شيئاً، كَارْتَزَأَهُ مَالَهُ. ورَزَأَهُ رُزْءاً ومَرْزِئَةً: أصاب منه خَيْراً، و~ الشَّيءَ: نَقَصَهُ. والرَّزِيئَةُ: المُصِيبَةُ، كالرُّزْءِ والمَرْزِئَةِ، ج: أرْزَاءٌ ورَزَايَا . وما رَزِئْتُهُ، بالكسر: ما نَقَصْتُهُ. وارْتَزَأَ: انْتَقَصَ. والمُرَزَّؤُونَ، بالتشديد، ووهِمَ الجَوْهَرِيُّ في تَخْفِيفِهِ (بِخَطِّهِ): الكَرَمَاءُ، وقَوْمٌ ماتَ خِيارُهُمْ.