القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
رَفَتَهُ يَرْفُتُه ويَرْفِتُه: كسَرَهُ، ودَقَّهُ، وانْكَسَرَ، وانْدَقَّ، لازِمٌ مُتَعَدٍّ، وانْقَطَعَ، كارْفَتَ ارْفتاتاً في الكُلِّ. وكغُرابٍ: الحُطامُ. وكَصُرَدٍ: التِّبْنُ، والذي يَرْفُتُ كُلَّ شيءٍ.
معانی واژه‌ها
رَفَتَهُ
معنای «رَفَتَهُ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.